رساله را حقير « 7 » با حروف طبع و ملحق به كتاب سبع المثانى « 8 » نموده ، هركس خواهد رجوع به آنجا نمايد . چون مشغول به طلب كاملين مىشود به دلالت يكى از مردان حقّ به حضور والد « 9 » ماجد خود كه در آن زمان حكم :

--> - كه مرا با ايشان در بقاع متبرّكه و خلوتها اشتغال بذكر حقّ بدوام گشت تا آنگاه كه مرا از خداى تعالى اين معرفت و شناخت بحصول پيوست كه : به جسم صفت روح بخشيدن و روح را تجسّم دادن كه ثمرهء رياضت است براى آدمى نه چنان كمال معنويست كه چندان ارزشى داشته باشد و دانستم كه كمال آدمى در شناخت كاملان از اولياء حقّ و ورود به باب ولايت ايشان و ديدار و صحبت ايشان و خدمت ايشان و زير پرچم حمايت ايشان كه ولايت اللّه است مىباشد چنانچه در قرآن كريم فرموده است : . . اى نفس مطمئنّه اينك به زمره بندگان خاصّ من بپيوند و به بهشت قرب من درآى : ( سورهء 89 آيهء 30 ) آنگاه با دقّت و هوشيارى مدتى بس دراز روز و شب در بيابانها و كوهسارها در هر گوشه و كنار براى نيل به ديدار ارزنده و گرانبها و زندگانى شايسته با ايشان در تكاپو و تلاش بودم تا آنگاه كه خداى تعالى بتدريج مرا با هفت تن از ايشان آشنا ساخت . من با ايشان از دل و جان يار شدم و كمر خدمت و طاعتشان را در راه رياضت و سلوك در ميان بستم امّا از آنجا كه مرا جذبهء حقّانى در راه حقّ بس قوى بود برخى از آنان از همراهى و سلوك و رياضت با من سر عجز و ناتوانى پيش داشتند . . . تا آخر آنچه فرمود . ( 7 ) - مقصود ، حضرت وحيد الاولياء الكاملين سى و هفتمين ركن عظيم و مجدّد سلسله است كه با فقد وسائل طبع و نشر آن روزگار ، بسيارى از آثار بزرگان اهل معرفت و از جمله همين كتاب حاضر را بدست مبارك دست‌نويس و سپس بطبع رسانيده‌اند . آوردن شرح حال ايشان هرچند خيلى هم مختصر در اين پاورقى به‌هيچ‌وجه نمىگنجد لذا هركس خواهان تفصيل احوال آن جناب است مىتواند بكتاب وحيدنامه نگارش دانشمند معاصر جناب آقاى هادى سلاحى رجوع فرمايد . رحلت ايشان روز چهارشنبه بيست و پنجم صفر سال هزار و سيصد و هفتاد و پنج هجرى قمرى مطابق نوزدهم مهرماه سال هزار سيصد و سى و چهار شمسى در شيراز اتّفاق افتاد و از آن سال تا به اكنون همه‌ساله جمع كثيرى از اهل ايمان از اطراف بلاد به منظور تجليل و بزرگداشت سالگرد رحلت آن جناب و كسب فيض از تربت پاكش در شيراز گرد مىآيند و چه بسيار فوائد معنوى كه بر اين گردهمائى مترتّب مىگردد : تا باد چنين باد ( 8 ) - مقصود مثنوى « سبع المثانى » اثر جاويدان جناب شيخ نجيب الدّين رضا سىامين ركن سلسله است . آن جناب را هفت تأليف و تصنيف برجسته است كه مثنوى سبع المثانى و نور الهدايه از آن جمله بشمار مىرود . وفات آن جناب در شهر اصفهان به سال 1108 اتّفاق افتاده است . ( 9 ) - مقصود جناب آقا ميرزا عبد النبى شريفى سى و چهارمين ركن سلسله و پدر بزرگوار شارح -